Dit bericht is heeeel lang, dus negeer het gerust ;)
Ik wil niet meer hardlopen. Ik kan niet beschrijven hoe en waarom, maar ik voel tranen opkomen elke keer dat ik mijn hardloopschoenen uit de kast trek en elke dag ben ik weer als de dood dat mijn conditie achteruit gegaan is. Ik ben bang om te gaan hardlopen, en bang om het niet te doen. Het is geen hobby meer, maar een middel om meer calorieën te verbranden. Ik ben oprecht gelukkig met het feit dat ik een goede conditie heb nu, maar op zijn beurt ook weer bang dat te verliezen. En ben ik anders wel actief genoeg? Het helpt niet als je ouders constant zeggen dat ze tienduizend stappen per dag zetten en ik maar achtduizend gemiddeld haal ondanks drie keer in de week te gaan hardlopen.
Behalve hardlopen zal ik nog een update over eten geven. Het gaat, soort van. Donderdag ochtend begon het, ik was 0,5 kg aangekomen. Yay yippie wow fantastisch. Ja, niet zo voor mij. Ik at gemiddeld 1700 kcal per dag, dus om dan zoveel aan te komen is niet heel realistisch. Maar het voelde niet als vocht. En om te zeggen “Roos wat maakt het uit, gewichtsschommelingen zijn normaal!” Helpt niet veel. Het ding is, ik heb al zo lang geen gewichtsschommelingen gehad. Want ik verloor altijd zo snel gewicht dat schommelingen nooit te zien waren. Wat was het dan? Het kan goed dat er iets met mijn lichaam aan de hand is (niet ernstig dan). Ik heb al een aantal dagen overal kramp, met name in mijn ribbenkast en sinds donderdag ook rond mijn maag. Het enige wat ik anders dan anders had gegeten was een beschuit met muisjes, misschien reageerde mijn lichaam daar gewoon slecht op. We zien wel.
Donderdag had ik ook weer een afspraak bij de diëtiste, omdat ik niet was afgevallen mocht ik deze keer het rustiger aan doen en hebben we wat afspraken gemaakt over het avondeten, en dat was het wel.
Gisteren was weer druk, twee afspraken rond Accare. Begon om 8:00uur in het ziekenhuis voor bloedprikken, dus ook geen ontbijt gegeten natuurlijk. Dat voelde… heilig, om eerlijk te zijn. Ik moet bekennen dat het veel te goed voelde om met een lege maag op pad te gaan. Over het bloedprikken, ze namen eerst vier buisjes af, en omdat het ook om het meten van mijn bloedsuikerspiegel ging moest ik daarna hele zoete siroop drinken en twee uur op een stoel wachten in de wachtkamer. Ik heb kruiswoordpuzzels gedaan, was best vermakend. Na twee uur namen ze nog een buisje bloed af en daarna mocht ik eindelijk water drinken om van die vieze smaak van de siroop af te komen. In de auto naar huis at ik mijn walnoten en thuis gewoon de crackers die ik normaal ook dan moet eten. Als lunch nam ik wat ik meestal als ontbijt neem (yoghurt + muesli en fruit) boterhammen zou ik ‘s avonds al moeten eten omdat we lasagne zouden eten (liever niet). Maar de mozzarella moest op dus we aten gevulde paprika’s en aardappels en verse worst. Dat eerste wil ik niet, maar die andere twee zijn verrukkelijk. Dus ik nam gewoon wat worst en aardappels, klaar. Maar toen bedacht mijn brein ineens “je hebt toch geen brood gehad, neem anders meer worst”. En dat heb ik met mijn domme kop gedaan. Waarom dom? Omdat ik er me nog steeds vreselijk schuldig over voel. Ik heb tot half één ‘s nachts liggen huilen en ben, tijdens mijn korte avondwandeling, ook maar zo’n tien minuten gaan rennen om me beter te voelen. En omdat ik zo laat ging slapen, werd ik pas na 10:30uur wakker vandaag. Ik sliep wel goed, dat is waar. En dat mocht ook wel eens. Maar daarom begon mijn dag wel weer met stress, want hoe moest het met eten? Ik heb besloten hetzelfde als gister te doen, ik wil er echt niet aan denken nog meer te moeten eten.
Behalve het bloedprikken had ik gister dus nog een afspraak bij Accare, deze keer het interview. En tijdens dat interview besefte ik me pas dat ik nog steeds diep in de problemen zit met eten, en dat het echt niet zo goed gaat.
Terwijl ik het interview deed, had mijn moeder een gesprek over mijn jeugd met een andere psycholoog daar. Op de terugweg naar huis kreeg ik dan weer een heel verhaal over hoe ik vroeger was. Dat was dan weer niet erg hoor, is best leuk om te horen.
Accare is wel precies hoe je het zou verwachten eigenlijk. Weegschalen en meetlinten liggen in een afgesloten inbouwkast, boven de balie hangt meteen een bordje met “wat goed dat je er weer bent 💜” en overal kaartjes met motiverende en geruststellende teksten. De gang heeft een ander tapijt in het midden, knalgroen en de pilaren lijken op neppe bomen. Er wordt echt alles gedaan om het een rustige sfeer te geven. Opzich heel goed, maar voor mij voelt het een klein beetje dreigend juist.
En ik word er steeds maar aan herinnerd dat ik 55kg moet gaan wegen. Ik ben echt bang daarvoor, het lijkt me zo vreselijk er weer uit te zien als ik toen deed. Ik heb nog veel video’s van mezelf van toen die ik bijhield, en ze maken duidelijk dat dat niet het beeld is dat ik van mezelf wil.
In het kort: Ik ben onrealistisch veel aangekomen, eten gaat lastig en ik wil stoppen met hardlopen. Nog iets positiefs? Nou, ik heb deze week dus mijn nichtje ontmoet. En gister bleek ik gegroeid te zijn, ik ben weer 170cm :)
|
48.9 kg
Lost so far: 0 kg.
Still to go: 0 kg.
Diet followed: Reasonably Well.
|
View Diet Calendar, 08 October 2022:
|
1077 kcal
|
Fat: 42.17g | Prot: 51.40g | Carbs: 115.25g.
Lunch: Linessa Yoghurt Drink Limoen, Crownfield Crunchy Muesli Multifruit, Milbona Greek Style Yoghurt 2%, Jumbo Stevia Zoetstof, Blueberries, Kruidvat Psyllium Vezels. Dinner: Boiled Egg, Kruidvat Chiazaad, Milbona Yoghurt Griekse Stijl 2%, Jumbo Stevia Zoetstof. Snacks/Other: Milbona Smeerkaas Puntjes 50+, Brekies Mueslireep Cranberries, Aldi Walnoten Ongebrand, Aldi Multivitamine, Linessa Yoghurt Drink Limoen, Aldi Walnoten Ongebrand, Bolletje Oerknäck Meergranen. more...
|
Gaining 0.4 kg a Week
|
1 to 20 of 33
![](https://m.ftscrt.com/static/images/box/membersicon.gif) Comments
Pff.. Wat verdrietig om je te zien worstelen Roos.. Ik wou dat ik iets voor je kon betekenen, maar dat kan ik niet. 'dikke' knuffel van mij. In gedachten steun ik je. ❤️
08 Oct 22 by member: Dappere-Dodo
|
Meid, een hele dikke knuffel voor jou
|
Lieve schat, veel sterkte🌹
08 Oct 22 by member: Laurierdrop
|
veel sterkte. lijkt me heel lastig. dikke knuffel ❤️
08 Oct 22 by member: jenneke lor
|
Wat een moeilijke dagen heb je gehad. Ook deze dagen gaan weer voorbij... Ik ben blij dat ik volwassen ben en tegen mijn ouders en diëtiste kan zeggen dat ik het lekker niet doe als ze met vieze of enge eet-ideeën komen 😅
Het schuldgevoel of verdriet als ik toch iets raars/te veel heb gegeten ken ik natuurlijk wel, en ervan wakker liggen ook. Heel frustrerend.
Zoek vooral lekker veel afleiding! Misschien is hardlopen nu te zwaar, het klinkt alsof je lichaam protesteert. Gewoon wandelen is ook beweging, of naar school fietsen, enz. Met ondergewicht gaat je conditie snel achteruit, helaas... voor mij zelf ook wel een motivatie om weer aan te komen want ik ben misschien toch liever iets dikker maar dan wel sterk. Dat ik gewoon lekker met actieve dingen mee kan doen zonder het gevoel dat ik flauw kan vallen ofzo
In elk geval heel veel sterkte. Hopelijk kan je de knop weer omzetten. Lekkere serie kijken? Je begraven in schoolwerk als afleiding? Wandelen met een muziekje (lekker boze muziek om mee te schreeuwen) of luisterboekje (juist lekker rustig) aan?
08 Oct 22 by member: AA2223
|
08 Oct 22 by member: Tasje 1975
|
Knuffel voor jou meisje 🫂🌹❤️🩹
08 Oct 22 by member: annemiek rembil
|
SammJay, ze moet niet afvallen... en niet alles is zo makkelijk als het lijkt.
|
Sammjay. Ik denk dat je niet goed gelezen hebt. Ze heeft een eetstoornis. Ze wil hiervan genezen en dus aankomen in plaats van afvallen. En dat is vreselijk moeilijk, zorgt voor angst, schuldgevoel, tegenstrijdige gedachten en weet ik wat allemaal..
08 Oct 22 by member: Dappere-Dodo
|
Het is dus allemaal niet zo simpel als jij zegt..
08 Oct 22 by member: Dappere-Dodo
|
Roos wat ben je een dappere meid! Knap van je dat je zo je verhaal hier durft te doen! Maar oh wat heb ik het ook met je te doen.. graag wil ik je helpen maar dit is echt iets wat je alleen maar zelf kan. En je bent op de goede weg! Je ziet je problemen en valkuilen onder ogen en dat betekent ook dat je het kan en vooruit gaat! Stap voor stap, dag voor dag! Sterkte meid en blijf je verhaal hier doen! Dat is goed voor jezelf maar ook voor anderen een voorbeeld! Probeer van de mooie dingen te genieten, denk aan je nichtje💓 bijvoorbeeld en ook van alle succesjes hoe klein of groot ze ook mogen zijn! 🍀🍀🍀❤️❤️
08 Oct 22 by member: 1976sandra
|
Ik ben het helemaal met Sandra eens, Roos. ❤️
08 Oct 22 by member: Dappere-Dodo
|
SammJay. Doe ons een allen een plezier en verwijder de app FatSecret van je telefoon.
08 Oct 22 by member: SabineS85
|
Sammjay, google maar eens op anorexia. En daar laat ik het bij, want het leid helemaal de aandacht af van dit meisje. Succes. 🤗
08 Oct 22 by member: Dappere-Dodo
|
You go Sabine!!! Dus SammJay ik hoop dat je het advies van Sabine opvolgt want ik geloof dat jij het niet helemaal begrijpt…of wil begrijpen
09 Oct 22 by member: chanti2803
|
Maar Roos super goed dat je dit allemaal deelt… ik heb het ook met wandelen daar heb ik weer een dwanghandeling van gemaakt. Bepaalt aantal stappen zetten per dag! Dit ben ik nu ook aan het afbouwen en dat is lastig, heel lastig. Vooral om daarbij te blijven eten wat ik deed. Minder wandelen = minder eten in mijn hoofd. Maar aan de andere kant geeft het ook wel weer rust… rust dat ik niet wakker wordt met het idee dat ik nog een idioot stuk moet wandelen en daar hou ik me nu aan vast! Aan de rust die het geeft en dat betekent niet dat ik het niet lastig mag vinden en dat wil ik jou ook meegeven. Het is lastig maar hopelijk went het op een gegeven moment!
Succes en sterkte de komende tijd! Super dat je dit deelt!!!
09 Oct 22 by member: chanti2803
|
ik vind je een dappere dame! En leef erg met je mee. lieve knuffel voor jou.❤️
09 Oct 22 by member: boebes21
|
lieve Supersquirrrel,
ik voel me altijd zo'n meisje als ik in jouw verhalen lees hoeveel inzicht je hebt in je situatie. De verbanden die je weet te leggen, en hoe duidelijk je verteld.
ennnn je bent nu officieel 4 cm langer dan ik ben 🥳🥳🤣. Balans in je brein is zooooo lastig. Helemaal om een balans te vinden waar je blij of op zijn minst rustig van wordt.
De krampen bij de ribben/maag....ik heb dat bv als ik niet goed naar de wc kan, of bij brandend maagzuur door sssstresssss.
Geniet van je nichtje, woont ze in de buurt???
Dat was met dat toffe kussen toch???🐿🐿
knuffel!!!
09 Oct 22 by member: smootylaatmaar
|
Stapje voor stapje maar ik kan me goed voorstellen dat het heel vervelend is als je ouders wel met je mee naar de psycholoog gaan en zo, maar je toch het gevoel geven dat je meer moet bewegen en druk leggen op het aantal stappen dat je maakt. Misschien ze toch proberen te vertellen? Dat jij trots bent dat zij het zo goed doen maar dat het voor jou nu waarschijnlijk beter is om even minder te doen. Omdat je al je rust en energie op een andere manier nodig hebt. En of ze daar een klein beetje rekening mee willen houden? Is van de zijlijn natuurlijk makkelijk praten maar je bent zo super je best aan het doen! En als het kan, lekker vaak bij je nichtje op bezoek. Lekker knuffelen 👶🏼🥰
09 Oct 22 by member: Mry72
|
SammJay, voor sommige mensen is aankomen moeilijker dan afvallen. Het is voor hen zelfs moeilijker om aan te komen, dan dat het voor ons is om af te vallen.
|
|
|
|
|
Submit a Comment
You must sign in to submit a comment. Click here to sign in.
|
|
|
supersquirrrel's Weight History
|